hy    |   fr

Յաղթութիւն (ութեան)

s.

triumph, victory, success, advantage;
cf. Յաղթանդամութիւն;
կատարեալ —, decisive victory;
ունել, տանել, ստանալ զ—, to get the victory, to carry the day, to be victorious, to prevail over, to get the better or the mastery of;
լի բովանդակ ունել or տանել զ—, to obtain a complete victory;
մեծապանծ —ս ի գլուխ տանել, to gain great advantages over;
կանգնել —ս ի վերայ, to triumph, to be triumphant.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif յաղթութիւն յաղթութիւնք
accusatif յաղթութիւն յաղթութիւնս
génitif յաղթութեան յաղթութեանց
locatif յաղթութեան յաղթութիւնս
datif յաղթութեան յաղթութեանց
ablatif յաղթութենէ յաղթութեանց
instrumental յաղթութեամբ յաղթութեամբք